Evet, Ryan Lowry’nin otizmi var ve yetenekli olduğu alanlarda şansını denemek ve bir iş sahibi olmak istiyor. 20 yaşındaki Lowry, özel ihtiyaçları olan çocuklar için bir yüksek lisans programını tamamlamak üzere.

Şu anda yalnızca özel ihtiyaçları olan kişileri çalıştıran yerel bir kafede yarı zamanlı olarak çalışıyor fakat mezun olduktan sonra bu işi sona erecek.

Ryan için hem konuşmak hem de yazmak biraz zahmetli olsa da ailesinin teşvikiyle, animasyon endüstrisinde ya da IT sektöründe bir işe girmek amacıyla olası işverenlere (babasının da cesaretlendirmesi ile) bir mektup yazmaya karar verdi.

Aslında mektubu bilgisayarda yazacaktı ama küçük kardeşi “neden el yazısı ile yazmıyorsun” deyince Ryan, kalemi kağıdı eline aldı. Birkaç kez düzenleme yaptıktan sonra çizgili bir defter yaprağına çok düzgün bir şekilde mektubu kendi el yazısı ile yazdı ve mektubun fotoğrafını çekti. Babası da mektubu LinkedIn’de göndermenin postayla göndermekten daha etkili olacağını düşündüğü için Ryan, kapak mektubunu LinkedIn’de paylaştı.

Mektubunda animasyon veya IT alanında bir işle ilgilendiğini, teknoloji ve matematikle arasının gerçekten iyi olduğunu, hızlı öğrendiğini dile getirmiş ve işverenlere “Senin gibi birinin bana bir şans vermesi gerektiğinin farkındayım. Diğer insanlar gibi öğrenmiyorum, bana mentörlük edecek bir akıl hocasına ihtiyacım var ama çabuk öğreniyorum. Söz veriyorum, eğer beni işe alır ve öğretirsen çok çalışacağım ve bunu yaptığın için memnun olacaksın” yazdı. Mektup, LinkedIn’deki işverenlerin ve iş arayanların ilgisini fazlasıyla çekti. Ryan’ın babası sosyal medyada yayınlanan mektubun kısa sürede yüz binlerce beğeni aldığını hatta iş tekliflerinin geldiğini, birden fazla şirketin kendilerine ulaştığını söyledi. Tanımadığı onlarca insandan sayısız yorum alan Ryan’a ayrıca Amazon, Dell ve Microsoft dahil olmak üzere nörolojik çeşitlilikte işe alım programlarına sahip olan şirketlerden mesajlar geldi.

Ryan’ın babası The Washington Post ile yaptığı telefon röportajında “Eşim Tracy ve ben bir gün öleceğiz ve oğlumuzun bağımsız olarak çalışabilmesi ve kendi hayatını yaşayabilmesi gerekiyor” diyerek otizmli çocuğa sahip birçok ailenin ortak kaygılarını dile getirdi.

Belki Ryan hayal ettiği işe bir süre sonra kavuşacak ve müthiş başarılara imza atacak ama şu bir gerçek ki otizimli bireylerin çoğu Ryan kadar şanslı değil. Çünkü onların önlerindeki en büyük engel bizlerin ön yargıları… O ön yargı listesi, “saldırgan olurlar, kimse ile iletişim kuramazlar, asla öğrenemezler, bir işte çalışamazlar” diye uzayıp gidiyor. İzlediğimiz onlarca film/dizi, kamu spotları ile otizmli bireylere imkan verilirse neler başarabilecekleri konusunda farkındalık yaratılsa da bu konudaki ön yargılarımızdan bir türlü kurtulamıyoruz.

Bu konunun en güzel örneklerinden biri de otistik ve aynı zamanda savant sendromlu genç bir çocuk cerrahın hayatını konu alan The Good Doctor dizisinde işleniyor. Mucize Doktor adlı uyarlaması ile ülkemizde yayınlanan dizide Otizmli bir doktorun hem hastane çalışanları hem hastalar hem de hasta yakınlarının ön yargıları ile baş etmeye çalışırken yaşadığı zorluklar gözler önüne seriliyor.

DÜNYANIN EN ETKİLİ 100 KİŞİSİNDEN BİRİ: TEMPLE GRANDIN

Time, People, Forbes gibi dergiler, New York Times gibi gazeteler sayesinde hikâyesi milyonlarca kişiye ulaşan, hayatı filmlere konu olan müthiş bir kadın Temple Grandin. Çiftliklerde ve kesimhanelerdeki çiftlik hayvanlarına daha insani müdahale uygulamalarının yolunu açan devrim niteliğinde fikirler geliştiren bu otizimli kadın, hayvanlar konusunda uzman bir veteriner, bir yazar, mucit ve otizm aktivisti. Colorado Eyalet Üniversitesi profesörlerinden biri olan Grand, 18 yaşındayken kendi gibi otizmli bireyler için sakinleştirici, onları güvende hissettiren “sarılma makinesini” icat etti. Time Dergisi’nin 2010 yılında düzenlediği dünyanın en etkili 100 kişisi sıralamasında “Kahramanlar” kategorisine adını yazdırdı.

TÜM DÜNYAYA NASIL MÜTHİŞ ZEKAYA SAHİP OLDUĞUNU KANITLADI